Wg ksiązki p.Teresy Karwickiej :"Kultura ludowa Ziemi Dobrzyńskiej":
W dniu tym powszechny był i jest w Polsce zwyczaj święcenia gromnic.Gromnicę dawniej okręcano lnem "na pamiątkę tego,że Matka Boska przędła".Miało to zapewnić dobry urodzaj lnu /Okalewko/.Nitką lnianą z gromnicy okręcano bolące gardło /Tłuchowo/.Tam,gdzie lnu nie było,okręcano gromnicę kolorową wstążką i dodawano gałązkę mirtu lub asparagusu /St.Skudzawy,Witowąż/.Obecnie owijają gromnicę watą,by wosk nie kapał na rękę,albo bibułką czy papierem /Huta Skępska,Rogowo/.Ndal przystraja się ją asparagusem lub "mertem" /Sumin/. Po przyniesieniu do domu zapaloną gromnicę robiono znak krzyża nad drzwiami i oknami oraz na belce powały na środku izby //Chrostkowo,Okalewko,Płonczyn/,co miało chronić dom od pioruna /Okalewko/. Gdzie indziej uważano,że sama obecność gromnicy w domu chroni od pioruna.Wieszano ją na ścianie w rogu izby,przeciwległym do tego, gdzie wisiała palma /Sumin,Rogowo/,a wciągu roku zapalano w czasie burzy i stawiano w oknie lub na stole.Gromnicę daje się również do ręki konającemu.Niekiedy wierzono też,że chroni ona od chorób.Dzieciom opalano nią kilka włosów na głowie,by ich głowy nie bolały /Okalewko/.Mówiono też ,że gdy boli gardło,należy potrzeć gromnicą ,a ból ustanie.
